Top Artikujt

Modern Romance Collection by Passion!
Lexo më shumë
Me këtë truk, buzëkuqi juaj do t’ju zgjasë gjatë tërë ditës!
Lexo më shumë
Trendet më të mira të ngjyrës së flokëve për vitin 2018!
Lexo më shumë
AL  EN

Kjo është arsyeja se pse grimi më largon nga depresioni

Në mes të qerpikëve dhe buzëkuqëve, e gjeta një rutinë që mund ta shmangja depresionin. Dhe kjo më bënte të ndihem më e lumtura në botë.

Grimi dhe depresioni. Ato saktësisht nuk shkojnë njëra me tjetrën, apo jo?

Njëra nënkupton magjepsje, bukuri dhe të qenurit “së bashku”, gjerësa të tjerat nënkuptojnë hidhërim, vetmi, urrejtje ndaj vetvetes dhe mungesë të kujdesit.

Unë kam përdorur grim për disa vite tashmë, dhe kam qenë depresive për vite me rradhë – nuk e kam ditur se sa shumë njëra ndikon tek tjetra.

Unë në fillim kam zhvilluar tendenca depresive kur isha 14 vjeçe. Isha plotësisht e pavetëdijshme rreth asaj se çka ishte duke ndodhur me mua dhe isha gjithashtu e pasigurtë se si do ta tejkaloja këtë problem. Por, e bëra. Kaluan vite të tëra dhe unë isha në fund e diagnistikuar kur isha 18 vjeçe me çrregullim bipolar, e cila karakterizohet me disponim të ulët dhe me nivel të lart të manisë. Përgjatë viteve të mia sa isha në shkollë, unë kam përjetuar depresion të rëndë dhe hipomania, duke përdorur metoda të rrezikshme për të më ndihmuar me sëmundjen time.

Nuk ishte deri kur isha rreth viteve 20 kur zbulova vetë-përkujdesjen. Idea më kishte hutuar. I kisha shpenzuar shumë vite të jetës sime në betejë me këtë sëmundje, duke konsumuar alkohol, vetë-dëmtim dhe metoda të tjera të kqija për të më ndihmuar që ta tejkaloj atë. Kurrë nuk e kam menduar se vetë-përkujdesja mund të më ndihmoj.

Vetë-përkujdesja thjesht nënkupton një mënyrë të ndihmës ndaj vetvetes përgjatë një periudhe të vështirë dhe përkujdesja ndaj vetvetes, siç mund të jetë, bërja e dushit, ecja, një bisedë me një shoqe të vjetër – apo në rastin tim, grimi.

Unë kam përdorur grim qysh prej se kam qenë e re, dhe kur fillove të rritem, filloi të bëhej më ndihmëse…dhe pas kësaj, një maskë. Por pastaj zbulova diçka brenda qerpikëve, vetullave dhe buzëkuqëve. E kuptova se ishte shumë më shumë se çka dukej në sipërfaqe. Dhe u bë një hap i madh në shërimin tim.

Mbaj mend herën e parë që grimi më ndihmoi në luftimin e depresionit

Unë u ula në tryezën time dhe kalova një orë të tërë duke bërë grim. Konturova, pjeka, piskatoja, bëja hije etj. Kishte kaluar një orë e tërë, dhe papritmas kuptova se kisha arritur të mos ndjehesha e trishtuar. Kisha arritur të zgjasja një orë dhe nuk ndieja asgjë tjetër përveç përqëndrimit. Fytyra ime ndihej e rëndë dhe sytë më kruheshin, por ndjeva diçka tjetër përveç asaj trishtimi të tmerrshëm shkatërrues të mendjes.

Papritmas, nuk po i vura një maskë botës. Unë ende isha në gjendje të shprehja ndjenjat e mia, por ndjeva që një pjesë e vogël e imja e kishte atë “në kontroll” me çdo pastrim të furçës së rimelit.

Depresioni më kishte hequr çdo pasion dhe interes që kisha pasur ndonjëherë, dhe nuk do ta lejoja ta merrte edhe këtë. Sa herë që zëri në kokën time më thoshte se nuk isha mjaft mirë, ose se isha një dështuese, ose se nuk kishte asgjë për të cilën isha e mirë, ndieja nevojën për të marrë përsëri veten nën kontroll. Pra, të ulesha në tryezën time dhe të shpërfillja zërat, të injoroja negativitetin në kokën time dhe thjesht të vendosja makiazh, ishte një moment i madh për mua.

Sigurisht, kishte ende ditë kur të ngrihesha nga shtrati ishte e pamundur, dhe ndërsa vështroja çantën time të makiazhit unë do të rrokullisesha dhe do të betohesha që të provoja përsëri nesër. Por ndërsa nesër u ngrit, unë do të provoja veten për të parë se sa larg mund të shkoja – për ta marrë përsëri atë kontroll. Disa ditë do të ishin një pamje e thjeshtë e syve dhe një buzë e zhveshur. Ditëve të tjera, unë do të dilja duke parë si një mbretëreshë përrallore, magjepsëse. Nuk kishte asnjë të ndërmjetme. Ishte e gjitha ose asgjë.

Ulur në tryezën time dhe duke pikturuar fytyrën time me art ndjehesha aq terapeutike, sa shpesh harroja se sa e sëmurë isha. Grimi është një pasion i madh i imi, dhe fakti që isha akoma – edhe gjatë momenteve të mia më të ulta – në gjendje të ulesha atje dhe të bëja fytyrën time, më bënte tu ndjehesha kaq mirë. Unë u ndjeva në majë të botës.

Ishte një hobi, ishte një pasion, ishte një interes që depresioni nuk më kishte grabitur. Dhe unë isha aq me fat që pata atë qëllim për të filluar ditën time.

Nëse keni një pasion, një interes ose një hobi që ju ndihmon të merreni me depresionin tuaj, mbajeni atë. Mos lejoni që qeni i zi ta marrë nga ju. Mos lejoni që ajo t’ju privojë nga aktiviteti juaj i kujdesit për veten.

Grimi nuk do ta kurojë depresionin tim. Nuk do ta kthejë humorin tim. Por ndihmon. Në një mënyrë të vogël, ndihmon.

Tani, ku është maskara ime?

 

Burimi: healthline.com